Błędy merytoryczne – poprawione. Interpunkcja i ortografia – sprawdzone. Pozostała więc korekta typograficzna. Tutaj najłatwiej przeoczyć drobne usterki, więc dla wszystkich redaktorów zamieszczamy listę 5 najczęściej popełnianych błędów wraz z radą, jak ich uniknąć.

1. Podwójne spacjowanie – zwiększa światło między wyrazami. Zaburza estetykę i może sprawiać problemy przy składzie. Często powoduje, że cały tekst nam się „rozjeżdża”, a my nie możemy znaleźć przyczyny. Podwójne spacjowanie jest wynikiem częstych poprawek, wstawiania skopiowanych fragmentów tekstów lub niedopatrzenia.

Rada: wiele programów posiada funkcję automatycznego korygowania podwójnych spacji. Możemy skorzystać także z opcji „znajdź i zamień”. Uczulmy korektorów, aby w poprawkach zaznaczali nadmierne odstępy.

2. Złe użycie myślnika – w typografi istnieją 3 rodzaje poziomych kresek. Myślnik (pauza) — oddzielony jest z obu stron spacjami. Nie stosuje się go wewnątrz wyrazów, ale między nimi np. przy zdaniach wtrąconych. Służy także do zapisu dialogów. Półpauza – stosowana jest międzywyrazowo, do zapisu przedziałów (np. 12–15) oraz przy zapisie definicji. Może być oddzielana spacjami. Z powodu dążenia do ekonomizacji tekstów zastępuje często pauzę i staje się znakiem uniwersalnym. Dywiz - wstawiany jest bez spacji i służy do zapisu złożeń np. biało-czerwony, Bielsko-Biała.

Rada: najważniejsze, aby wybrać jeden styl. Wstawiaj 3 rodzaje kresek, albo zdecyduj się na uniwersalną półpauzę i dywiz w połączeniach.

fot.dreamstime.com

3. Wdowy i bękarty – często pozostają nam spójniki na końcach linijek tekstu. Albo części przeniesionych wyrazów w zakończeniach akapitów. Z punktu widzenia składacza to niedopuszczalne.

Rada: wiszące spójniki można skorygować poprzez opcję „znajdź-zamień” i wstawienie po spójniku tzw. spacji twardej (nierozdzielającej), która przytwierdzi spójnik do wyrazu następującego po nim i przeniesie go do niższej linii tekstu. Można także korygować układ poprzez kerning. Pamiętajmy jednak, aby nie przekraczać wartości 30 w żadną stronę.

4. Zły zapis cudzysłowów – w języku polskim dopuszczalny jest jedynie zapis „tego typu”. Cudzysłów nie może być prosty i znajdować się z obu stron ''na górze''. To wersja anglosaska, w której stosuje się także zapis złożony z 'apostrofów'.

5. Nierówne zakończenia łamów – często teksty w poszczególnych łamach nie zaczynają się i nie kończą w tych samych miejscach. To samo dzieje się na sąsiadujących ze sobą stronach.

Rada: należy sprawdzić, czy teksty zostały ułożone na liniach bazowych oraz czy odstęp między liniami jest taki sam w każdym łamie. Ułożenie linii zależy też od fontu. Zobaczmy więc, czy wszędzie jest taki sam.

(RW)

Jeśli myślisz, że typografia to jedynie wybór fontu, pogrubienie i dobór koloru, mylisz się. Typografia jest wszędzie. A dobra typografia to sztuka.

Każdy tekst jest produktem. Każdy produkt potrzebuje opakowania. Musi ono być eleganckie, ekstrawaganckie, nowoczesne, wystylizowane itd. Najważniejsze jednak, by przyciągało uwagę odbiorcy. Każde opakowanie jest jednocześnie reklamą. Suchy tekst nie ma siły przebicia. Potrzebuje odpowiedniej szaty graficznej. To ona decyduje, że sięgamy właśnie po niego. Typografia, jako sztuka projektowania, ma za zadanie stworzyć tekst, który będzie nie tylko atrakcyjny graficznie. Musi dbać o komfort czytelnika, a więc przejrzystość i czytelność. Celem typografii jest satysfakcja odbiorcy płynąca z lektury tekstu. Szczególne ważna jest w kreowaniu prasy firmowej, której tak zależy na trafianiu z treściami do odbiorców, a często porusza skomplikowane zagadnienia.

fot.dreamstime.com

Typografia zaczyna się dziś na ekranie monitora, kiedyś na tablicy zecera. Ustalamy proporcję magazynu, folderu, czy ulotki. Następnie określamy wielkość marginesów. Wyznaczamy miejsca tytułów, leadów, śródtytułów, pagin i stopek. Dobór kroju pisma, wielkości, kolorów, grafik, projektowanie zmyślnych układów, gry obrazem. Prasa firmowa daje możliwości na swobodne operowanie projektem graficznym. To właśnie zadanie typografa, aby wprowadzić urozmaicenia. Albo stworzyć taki projekt, któremu czytelnik się nie oprze. Atrakcyjność custom publishingu jest kluczem do jego sukcesu. Los publikacji zależy od typografii. To ona sprawia, że pracownik firmy, w wolnej chwili, nie sięgnie po pilot do telewizora, lecz po firmowy miesięcznik. – Konsument stał się przeładowany informacją, przesadnie krytyczny i zobojętniały, a jego potrzeba konsumpcji zaspokojona – napisał, w jednej ze swoich książek, Edgar Geffroy, jeden z najwybitniejszych motywatorów biznesowych. Typografia jest sztuką, która tę potrzebę na nowo rozbudza. Dociera do nas zewsząd. Każdy napis na bluzie, każda ulotka, reklama, strona internetowa, gazeta, czy książka są w znacznej mierze dziełem typograficznym. I to właśnie od typografii zależy ich sukces. To ona sprawia, że przystajemy na chwilę, porzucamy swój codzienny pęd, by na kilka sekund, czy minut, zanurzyć się w przyciągającym wzrok tekście. Typografia sprawiła, że chcemy czytać i poznawać kolejne treści. A w dodatku wywołać w odbiorcy poczucie, że ma w ręku produkt ekskluzywny, na który warto poświęcić czas.  

(RW)